روزبه

روزبه سعدآبادی:
از خون جوانان وطن لاله دمیده
از ماتم سرو قدشان سرو خمیده
در سایه ی گل بلبل از این غصه خزیده
گل نیز چو من در غمشان جامه دریده
چه کج رفتاری ای چرخ
چه بد کرداری ای چرخ
. . .
عارف قزوینی

درود بر آنان که شریف زیستند و شریف بسوی دیار باقی شتافتند

شاید نمای از شرافت ما انسانها در مرگمان جلوه گری کند که چقدر اندوه بر دیگران بگستریم و چقدر یادمان یادگار ماند
خبر بر خاک افتادن سرو قدان وطنمان آنهم در لباس سربازی وطن ماتم نشینمان کرد و سوگی چون سوگ سیاووش بر تمامی ایران عزیز گسترانید و تلختر شد کاممان با رسیدن خبر کشته شدن محیط بانانمان به تیر خودخواهی شکارچیانی که وا اسفا که نشانه گر تفنگشان تفاوتی میان سینه ی بره آهو و انسانی از جنس خودش نیز نمیداند.
باری افسوس میخوریم که در زمانه ای نفس میکشیم که اینچنین اسیر غفلتهای انسانی شده ایم که خود هم نوعمان را به خاک و خون میکشیم.
از دور دست به خانواده ی جانباختگان دو واقعه ی تلخ درود میفرستیم و دستان پر مهر مادران و پدران سربازان تحصیلکرده وطن و محیط بانان گرانقدر را به مهر و ستایش میبوسیم و نه در مقام فرزندشان که در پوشش دوستداران فرزندانشان در برابرشان زانو میزنیم و کرنش میکنیم و سر به تعظیم فرو می آوریم
و آرزو میکنیم شکیبا باشند و روزی برسد که دیگر چونین غافل از هم نباشیم و عدل چنان دادگر شود که نشانی از این دست وقایع در گستره ی وطنمان، افسانه شود.

کانون ادب و هنر دانشگاه آزاد اسلامی بوشهر (آتشگاه)
چهارم تیر ماه 95